Παρουσίαση του βιβλίου του Θ.Τραϊανού Θυμάμαι... στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

                       

  Μια φωτογραφική μηχανή Minolta XE-5,που μού 'φερε, ως δώρο, ο μετανάστης αδελφός μου, Τασούλης, από τη Μελβούρνη, την πρώτη

φορά που επέστρεψε από την " έρμη ξενιτιά " για να μας δει, μετά 15 χρόνια, είναι εκείνη με την οποία απαθανάτισα στιγμιότυπα της καθημερινότητάς μου από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και στο εξής.

Την κουβαλούσα παντού, έως ότου τη διαδέχτηκε η ψηφιακή κάμερα του κινητού τηλεφώνου: στο σπίτι, στο σχολείο, στις εκδρομές, στις διακοπές, στο γήπεδο, στην αγορά, σε γάμους και βαπτίσια, σε γιορτές και παρελάσεις.

 

 Ήταν κρεμασμένη στον λαιμό μου και όταν ανηφόριζα στα βουνά και ιδιαίτερα όταν σκαρφάλωνα στο ονομαστό Λούκι για να φτάσω επιτέλους στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου,  τον Μύτικα!

Οι φωτογραφίες που μου χάρισε, όλες αναλογικές, αποτέλεσαν μαζί με τις αναμνήσεις μου από την παιδική και εφηβική ύπαρξή μου, το νταμάρι απ' όπου εξόρυξα την ατόφια πέτρα,η οποία μετουσιώθηκε σε γραπτό λόγο, σε αφηγήσεις που οικοδόμησαν το βιβλίο: "Θυμάμαι...Στο Αμύνταιο από το 1953 και Ορεινές Περιηγήσεις".

Κυρίες και Κύριοι

Χαίρομαι γιατί το βιβλίο αυτό,βιβλίο κατεξοχήν  αυτοβιογραφικό, διανθισμένο με λαογραφικές εκφάνσεις και ντοπιολαλιές της αμυντιώτικης πατρογονικής κουλτούρας των ξωμάχων,με αποσπασματικές πληροφορίες για το Αμύνταιο του "Κάποτε και ένα Καιρό" και περιγραφές ορεινών διαδρομών και αναβάσεων,που εξ απαλών ονύχων υπήρξαν κομμάτι της καθημερινότητάς μου,διαβάστηκε από τους αμυντιώτες,αγαπήθηκε,πέρασε τα όρια της μικρής μας πόλης,έφτασε στο Τορόντο,στο Τζέρσε'ι' Σίτι και στη Μελβούρνη και σήμερα είχα την τύχη και την τιμή να παρουσιαστεί στην αίθουσα αυτή του Δημαρχείου της Θεσσαλονίκης που φέρει το όνομα του μεγάλου Μανόλη Αναγνωστάκη,του ποιητή και της νιότης μου.

Χαίρομαι επίσης γιατί η παρουσίαση του "Θυμάμαι..." ακολούθησε την εκδήλωση της απόδοσης τιμής και ευγνωμοσύνης εκ μέρους του Δήμου Αμυνταίου, του Συλλόγου Αμυνταιωτών,Περιχώρων και Φίλων Θεσσαλονίκης "Ο ΑΜΥΝΤΑΣ" και τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας του Ε' Διαμερίσματος του Δήμου Θεσσαλονίκης στον φίλο και συμμαθητή μου στο Γυμνάσιο και Λύκειο Αμυνταίου,στον διαπρεπή απόμαχο δικαστικό,Επίτημο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου και υπηρεσιακό Υπουργό Εσωτερικών Μιχάλη Θεοχαρίδη.

Η χαρά και η ομορφιά,όμως,συνεχίστηκαν καθώς η ομάδα παρουσίασης του "Θυμάμαι..." με έφερε ξανά κοντά σε προσφιλή πρόσωπα.Τον συντονισμό της παρουσίασης του "Θυμάμαι..." έκανε ο έξοχος φίλος Θανάσης Κα'ί'σης,Ομότιμος Καθηγητής                               

 Α.Π.Θ., Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Χα'ι'δελβέργης Ανεξάρτητος Διαιτητής Διεθνών και Εσωτερικών Διαιτησιών,συγγραφέας εξειδικευμένων νομικών βιβλίων και μελετημάτων στην ελληνική,γερμανική και αγγλική γλώσσα, συμμαθητής μου στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Αμυνταίου..

Μαζί μας,και ο αγαπητός μου συμπατριώτης από τους Αναργύρους Αμυνταίου και γλυκός φίλος Πέτρος Μπέσπαρης,φιλόλογος,συγγραφέας και αντιπρόεδρος του "Αμύντα" Θεσσαλονίκης.

Την ομάδα συμπλήρωσαν δύο ξεχωριστοί μου μαθητές:ο φιλόλογος,διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας Α.Π.Θ.,συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας Θεοδόσης Νικολα'ί'δης(από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Αμυνταίου) και ο Σταύρος Πασπάλης, ένας εξαίρετος απόμαχος πια δάσκαλος(από το Δημοτικό Σχολείο Σκλήθρου Σμυνταίου).

Η συνάντηση αυτή -μετά από δεκαετίες- συμμαθητών, δασκάλου και μαθητών,σε ένα πάνελ παρουσίασης βιβλίου, ήταν μια εξαιρετική συγκυρία που με συγκίνησε και με συγκινεί που με χαροποίησε και με χαροποιεί μοναδικά.

Σας ευχαριστώ όλους θερμά.

Επίσης,ευχαριστώ θερμά τον Πρόεδρο του Συλλόγου Αμυνταιωτών,Περιχώρων και Φίλων Θεσσαλονίκης "Ο ΑΜΥΝΤΑΣ", Μιχάλη Κάγκα, καθώς και όλα τα μέλη του Δ.Σ. για την ομόφωνη απόφαση να πραγματοποιηθεί η σημερινή διπλή εκδήλωση.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράζω στη Γενική Γραμματέα, Μαρίνα Κάγκα, η οποία είχε την οργανωτική ευθύνη και τον γενικό συντονισμό,συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία του σημερινού γεγονότος.

 Ξεχωριστά ευχαριστώ τον κ.Στάθη Μαυρίδη,νομικό,με καταγωγή από τη Βεγόρα Αμυνταίου,Σύμβουλο της Δημοτικής Κοινότητας Ε' Διαμερίσματος του Δήμου Θεσσαλονίκης,για την καίρια συμβολή του στην παραχώρηση αυτής της αίθουσας.

  Ένα εξίσου ζεστό ευχαριστώ και σε όλους εσάς που βρίσκεστε εδώ αυτήν την ώρα.Βλέπω ανάμεσά σας αγαπημένους συμμαθητές,παλιούς συσπουδαστές,συνταξιούχους συναδέλφους,συμπατριώτες,φίλους,γνωστούς και αγνώστους.

 Μαζί σας είναι και οι δύο άνθρωποι που αγκάλιασαν αυτό το βιβλίο:ο εκδότης Παύλος Κυριακίδης,συμπατριώτης μου από τη μεριά της μητέρας του και ο επιμελητής του βιβλίου Παναγιώτης Γιαννόπουλος,που κατάγεται επίσης από το Αμύνταιο.

   Τέλος,θερμές ευχαριστίες στον Δήμαρχο Αμυνταίου και συνορειβάτη Γιάννη Λιάση και τους πρώην Δημάρχους Αμυνταίου Κώστα Θεοδωρίδη και Άνθιμο Μπιτάκη,γιατί χωρίς τη δική τους επιθυμία και θέληση οι μικρές μου αφηγήσεις θα έμεναν δημοσιευμένες εσαεί μόνο στις φιλόξενες ιστοσελίδες του Αμυνταίου,στον Λεχοβίτη και το Περισκόπιο και δε θα συγκροτούσαν το βιβλίο:"Θυμάμαι...Στο Αμύνταιο από το 1953 & Ορεινές Περιηγήσεις".

 

Φίλες και Φίλοι.

Το "Θυμάμαι..." προσφέρεται δωρεάν στους απανταχού Αμυντιώτες, και όχι μόνο,γιατί τα κείμενά του αποτελούν δική μου,ταπεινή δωρεά στη δεύτερη πατρίδα μου,το Αμύνταιο,και η δαπάνη έκδοσής του καλύφθηκε από τον Δήμο Αμυνταίου.

 

    Σας χαιρετώ όλους με αγάπη!

 

Θεσσαλονίκη 14 Οκτωβρίου 2026.

 

                  Θανάσης Τρα'ι'ανός